daily dreams

باتوم ها برای که بالا میروند؟

dailydreams — Sun, 08 Nov 2009 11:08:42 GMT

صدای آمریکا ویدئویی پخش کرد که یکی از بینندگان فرستاده بود. توی شلوغی های ۱۳ آبان توی تهران یک دختر جوان و یک خانم تقریبا مسن در حال گذشتن از پیاده رو بودن و یک گارد باتوم به دست به طرف اونا میومد. وقتی بهشون رسید یه کم باتومش رو توی هوا تکون داد و یه دفعه محکم توی سر دختر کوبید. دختر سعی کرد به راه رفتن ادامه بده ولی یه دفعه سست شد و کمرش به دیوار کشیده شد و بیحال روی زمین افتاد....کم مونده بود گریه کنم.

آقای گارد. ما انسان ها خیلی راحت میمیریم. ما بدن های ضعیفی داریم. نه کلاه محافظ داریم نه ضربه گیر بدن. باتوم تو از جمجمه ی ما سخت تره. به راحتی میتونه بشکندش.....

اگه کوچکترین شکی توی دلم مونده بود به یقین تبدیل شد.

نقد؟ تعریف و تمجید از آلبوم "آخ" نامجو

dailydreams — Sun, 01 Nov 2009 11:08:53 GMT

میشه گفت در کل آلبوم خیلی خوبی بود. آهنگ الکی نداشت. خود من که به شدت عاشق آهنگ "قشقایی"ش شدم. نکته ی اصلیش اینه که این آهنگ همه چیش به هم میخوره. یک فضای پیوسته و آشنا. ریتم و آهنگ و صدا و شعر همه با هم هماهنگی دارن. مخصوصا شعرش خیلی قشنگه." ای فسانه فسانه فسانه..."

در رتبه ی بعدی آهنگ "همش" قرار میگیره که حال میده توی یه ماشین با سیستم صوتی خفن گوش کنی و اونجا که میگه "ما را به حامله ی باکره" مثل کسی که توی یه خلسه ی عرفانیه سرتو بی اختیار بچرخونی باهاش و وقتی یهو میگه "همش دلم میگیره" باهاش به شدت هد بزنی! شعرش جالبه و طبق عادت یا هدف نامجو بعضی تیکه هاش فقط برای تابو شکنی خونده شده! که فقط از یه سری عبارت ها استفاده بشه

"خان باجی" رو خیلی دوس دارم. با یه ریتم ساده و با دو خط شعر که معلوم نیست چی میخونه روحتو زیر و رو میکنه. واقعا عجیبه

"Cielito Lindo" هم خیلی قشنگه. و تلفیق ساز هاش خیلی باحاله.سه تار و آکاردئون و تنبک. اون تیکه ی فارسی شعرش اینگار بی اختیار به لب شاعر یا خواننده میاد. یه سری ابیاتی که انگار دنباله ی همن. انگار واسه گفتنشون فکر نشده . ولی در عین حال خیلی به ریتم آهنگ میان." ای یار من ای یار من ای یار بی زنهار من....."

نامجو در ادامه ی تابو شکنی آهنگ "گلادیاتورز" رو خونده که درباره ی شخصی شخیصه که اون رو "مقام معظم سروری" یا "مقام معظم برتری" میخونه. و ابتدا مدحی طنز براش دکلمه میکنه و بعد در مورد گلادیاتور هایی که برای شادی او در خیابان ها یکه تازی میکنند و... میخونه .شعر سنگین و پر معنی ای داره و به نظر خیلی ها قشنگه . الان که دارم گوشش میدم میبینم خیلی قشنگه!

تابو شکنانه ترین بخش آلبوم اخیر نامجو واگویه ی "بی نظیر" هست که کلا داستان یک سکس رو تعریف و یا بازی می کنه. با عبارت ها و صداهای عجیب و جالب و گاهی طنز و گاهی به شدت بی شرمانه. من فقط یه بار گوشش کردم و خیلی خوشم نیومد ازش. شاید چون آهنگ نبود و من انتظار آهنگ داشتم. اولش به نظر میاد همجنس بازیه ولی کم کم می فهمی غیر همجنس بازیه!

اون دو تا آهنگ دیگه. "شمس" و "دلا دیدی" هم که قدیمی هستند. حوصله ی نقدشونم ندارم. آها. راستی صدای گلشیفته هم خیلی خوبه!! خوشم اومد! دوس داشتم!

بهانه

dailydreams — Sat, 17 Oct 2009 17:32:24 GMT

کنار آشیانه ی تو

آشیانه می کنم

تمام آشیانه را

پر از ترانه می کنم

کسی سوال می کند به خاطر چه زنده ای؟

و من برای زندگی

تو را بهانه می کنم....

دولت خدمتگزار :)

dailydreams — Tue, 06 Oct 2009 13:41:18 GMT

۱- چند روز پیش دوستم گفت اولین لامبورگینی رو توی اهواز دیدم! (تا قبل از این ما از افتخار داشتن لامبورگینی در شهرمون محروم بودیم که طبق درخواستهای مکرر مردم در سفر های استانی رییس جمهور ُ ایشون دستور دادند که یک عدد لامبورگینی در اهواز ول کنن!)

۲- همون شب با ماشین بیرون بودیم و من دقت کردم دیدم خیلی از سرعت گیر ها رو برداشتن!

۳- پیدا کنید صاحب لامبورگینی رو...

۴- استاد دینامیکمون: شما به عنوان یک مهندس مکانیک باید بتونید.... شما به عنوان یک مهندس مکانیک باید بلد باشید... شما به عنوان یک مهندس مکانیک باید وقتی میرید خونه لباساتون روغنی باشه... شما باید به عنوان یک مهندس مکانیک حواستون باشه.... شما...

بابا مهندس! بابا هنونه زیر بغل گذار! ترکوندیمون! ما چاکرتیم. شما پرفسورید...

خاطرات فتوحات نجومي من، يه مطلب واسه دل خودم

dailydreams — Fri, 18 Sep 2009 10:54:18 GMT

اولين رصد درست و حسابي زندگيم رو پاييز سال 84 با انجمن نجوم اهواز رفتم (آقاي جعفري زاده) . يه روستا بود اطراف شوشتر. تاحالا آسمون به اين صافي نديده بودم (كه بعدا خيلي خفن ترش رو ديدم). همون شب توي روستا يه عروسي بود كه شامش به ما هم رسيد و زديم به بدن! صبحش هم كه جمعي از سگهاي غيور روستا افتادن دنبالم و زمين خوردم و همش از دماغم در اومد! ولي در كل خيلي حال داد..

اواخر زمستون سال 84 يه دوربين دوچشمي نسبتا خوب خريدم كه باهاش توي نجوم آماتوري فعاليت كنم، بعد از چند ماه تمرين تو خونه و يكي دو تا رصد خارج از شهر ، تابستون 85 موفق شدم وارد رقابت رصدي كشوري ماراتن صوفي بشم. يك مسابقه ي رصدي كه بايد اجرام آسماني مشخصي رو از يك شب تا صبح رصد كني و كسي كه بيشترين تعداد رو رصد كنه اول ميشه. توي اون رقابل من توي رده ي دوربين دو چشمي جزو 10 نفر اول شدم. با 100 جرم رصد شده از بين 120 جرم. فكرشم نميكردم بين اين همه رصدگر اسمم خونده بشه اصلا! مسباقه توي كوير سمنان برگزار شد. كلي منجم معروف هم كه تا اون موقع فقط توي تلويزيون ديده بودمشون اونجا بودن! خيلي خيلي خيلي خيلي خوش گذشت. يكي از بهترين خاطره هاي زندگيمه.

زمستون همون سال(85) من و محمد واسه يك مسابقه ي دانش آموزي عكاسي از هلال ماه ، عكس فرستاديم و مدتي بعد، از طرف سازمان دانش آموزي زنگ زدن خونمون كه دعوت شديد تهران . خيلي خيلي خيلي خوشحال شدم.. فكر كنم اولين باري بود كه زمستون مسافرت خارج از خوزستان مي رفتم! اولين جايي هم كه برف رو لمس كردم توي ايستگاه قطار شاهزند بود. رفتيم تهران، اردوگاه شهيد باهنر، اونجا هم خيلي خوش گذشت. فكر كنم 2-3 روز اونجا بوديم.

بهار سال 86، روز نهم فروردين يه خوشيد گرفتگي بود كه توي تركيه كاملش رو ميشد ديد. اونروز خيلي جاهاي ايران ابري بود. ما هم با مهموناي عيدمون رفته بوديم خارج شهر، طرفاي مسجد سليمان و سد مسجد سليمان كه بارون گرفت و حسابي كل كثيف شديم. خلاصه مجبور شديم واسه ناهار بريم شوشتر ، رفتيم توي يه رستوران. من تلسكوپم رو آورده بودم با دوربين ديجيتالم كه ياد گرفته بودم باهاش از پشت تلسكوپ از ماه و خورشيد و ... عكس بگيرم. خلاصه ديدم آفتاب داره در مياد، همونجا توي پياده روي جلوي رستوران ، تلسكوپ رو برپا كردم و چند تا عكس گرفتم از خورشيدِ گرفته، همون روز وقتي برگشتيم خونه عكس ها رو توي فروم سايت پاس اسكاي (يكي از معروف ترين سايت هاي نجومي فارسي) آپلود كردم واسه بچه ها. فرداش ديدم مدير سايت عكس هاي من رو به عنوان اولين عكسها توي گالري عكسهاي خورشيد گرفتگي سايت زده. اونجا هم خيلي حال كردم!

اينا بعضي از خاطرات فعاليت هاي نجومي آماتوري من بود.الان ديگه فعاليت نجومي ندارم. فقط اگه يه وقت رصد خارج شهري چيزي به تورم بخوره با دوستان ميرم به خاطر با دوستان بودن . شايد يه روز دوباره عزم مارتن كردم...

واي كه چه حاليه... همه چي عاليه...

dailydreams — Tue, 15 Sep 2009 11:54:00 GMT

اصلا اصل موضوع از اصل و اساس مشكل داره. آخه كجاي دنيا ديدين شاكي بره پيش متهم، بگه آقا/خانم متهم ، من مداركي دارم كه ثابت مي كنه شما جنايتكاريد ، لطفا بيايد يه نگاه به اين مدارك من بندازيد و قضاوت كنيد كه آيا شما مجرميد يا نه! خب در چنين شرايطي كاملا طبيعيه كه متهم گرامي مدارك رو بگيره بندازه جلوي سگ،؛ يه لگد هم بزنه درِ ... شاكي و بندازدش بيرون! بعد هم از متهم بپرسن چي شد؟ آخرش شما مجرميد يا نه؟ يارو هم ميگه نه بابا... مداركش جعلي بود و با انگيزه ي سياسي تنظيم شده بود!

*********

آخه خداي خوب و مهربون و بزرگ ما، آخه چه خبرت بود كه گفتي يه ماه روزه بگيريم. نميشد يه كم كمترش كني؟ مثلا دو هفته؟ والا ديگه دارم به ... خوردن ميفتم!

خدا: اتفاقا منم دقيقا همينو ميخوام عزيزم!

حتي جمهوري دومينيكن!

dailydreams — Thu, 10 Sep 2009 06:38:54 GMT

كشوري مثل سوئد رو در نظر بگيريد، من شخصا آخرين خبرايي كه توي تلويزيون ايران ازش شنيدم يكي حاملگي وزير دفاعش و سان ديدنش از نيرو هاي ارتش در هنگام حاملگي بود (چند سال پيش) يكي هم وضع حمل وزير دفاعش بود! از اون به بعد چيز خاصي يادم نمياد! وقتي از مامان بابام پرسيدم چه خبرا از سوئد؟ بابام گفت صنعت كشتي سازيش معروفه، مامانم هم گفت اين چرخ خياطي قديمي ها همشون سوئدي هستن! حالا مملكت خودمون رو در نظر بگيريد، هر روز توي شونصد تا خبرگزاري دنيا يه خبر كوفتي از ايران هست ! يا مناقشات هسته اي ايران، مناقشات انخاباتي ايران، يا حمايت ايران از تروريسم، يا تجاوز با باتوم در ايران، يا تجاوز با شيشه نوشابه در ايران، يا اصلا تجاوز با خودِ ....! در ايران يا بازتاب اظهار نظر احمقانه ي يكي از دولتمردانمون در سطح جهان، يا كوفت ايران، يا زهر مار شدن زندگي به مردم ايران! تلويزيون داخلي هم كه بد تر، حتي بعد از بوقي يه هواپيما ي جنگنده هم كه ميسازيم (يا مونتاژ مي كنيم!) از داخل و خارج هر در موردش حرف و جنگ و دعواست! حالا اين سوئدي ها هم خيلي وقته ساختن! ولي نمي دونم كي اين كارارو مي كنن، هيچ صدايي هم از هيچ جاشون در نمياد! به خدا حسوديم ميشه به آرامش و بيخيالي مردم سوئد! فكر كنيد اونا توي تاكسياشون راجع به چي حرف مي زنن، ملت ما راجع به چي حرف مي زنن!! لا مصبا حتي انتخاباتشون هم فكر كنم اينترنتيه! اصلا شما چقدر اسم اين كشورا رو توي اخبار مي شنويد؟ كشورايي مثل سوئد يا نروژ يا فنلاند يا اتريش يا هلند يا حتي جمهوري دومينيكن! (البته غير از توي جام جهاني يا المپيك) . والا من حاضر بودم حتي (حتي!!) جمهوري دومينيكني بودم ولي يه كم آرامش داشتم، يه كم از سياست بي خبر بودم! چقدر حرص بخوريم از صبح تا شب آخه...؟

حالا جداي اين حرفا...زندگي توي كشور بي نام و نشوني مثل جمهوري دومينيكن يه كم دلگير و افسرده كننده نيست؟ همين ايران بهتره؟ نه؟

چفيه

dailydreams — Sat, 05 Sep 2009 05:25:46 GMT

کمی بلند بیاندیش

تا آستین کوتاهم آزارت ندهد

اصلا کمی بیاندیش

آنگاه خواهی فهمید ،که خانه جای مترسک نیست

و مترسکها چقدر هیچند

چفیه ام را که از خستگی هایم تر بود

در آن سوی خاکریز بستان

به چوب خشکی آویخته ام

سوگند خورده ام

جز دشمن کسی را نترسانم.

از وبلاگ خليل جوادي : www.khaliljavadi.trk.ir

dailydreams — Fri, 04 Sep 2009 18:52:06 GMT

احمد سلامتيان (نمايندهي سابق مجلس) توي تلويزيون بي بي سي حرف جالبي زد. گفت يك مقام بلند پايه مثل رهبر يا شاه بيشتر توي مسائل روزمره ي كشور دخالت و موضع گيري كنه بيشتر در معرض نقد شدن قرار ميگيره و در صورتي كه نقد پذير نباشه، به تدريج مخالف هاش بيشتر ميشن...

قاب مستطيل

dailydreams — Mon, 31 Aug 2009 11:04:06 GMT

خواهرم ميگه شبيه آدم حسابي ها شدي!

دختر خالم ميگه شبيه فعالين جنبش دانشجويي شدي! از اونا كه توي اوينن!

پسرخالم كه فكر كنم اصلا حواسش نيست چه تغييري كردم!

عينكي شديم رفت! ولي حس باحالي داره! حس مي كنم تازه دارم مهندس ميشم!!