تبليغاتX
daily dreams - لحظه ی آخر
daily dreams
چند وقت پیش اخبار ورزشی تصویری نشون داد از لحظات آخر یک مسابقه ی دوچرخه سواری . فقط چند متر به خط پایان مونده بود که طبق معمول نفر اول فرمون دوچرخه رو ول کرد و دستاشو به هوا برد تا موفقیت رو در آغوش بکشه اما...!

در همون لحظه نفر پشت سرش که خیلی بهش نزدیک شده بود با تمام قوا رکاب زد و ازش گذشت و اول شد! خیلی صحنه ی متاثر کننده ای بود. تصاویری بود که می تونست برای تمام مردم جهان این پیام رو داشته باشه که همیشه مواظب لحظات آخر باشید و از اون غرور لعنتی که توی این لحظات سراغتون میاد بترسید. این غروری که توی لحظات اوج وقتی که قدمی بیشتر با موفقیت فاصله نداری باعث سقوطت میشه. یه چیزی شبیه غرور جمشید همون پادشاه با فر و شکوه ایران باستان که در اوج قدرت همین غرور باعث شد که بگه «مرا خواند باید جهان آفرین» و سر انجام «به جمشید بر تیره گون گشت روز»!

و از طرفی اون دوچرخه سوار پشتی رو نگاه کنید که چطور توی لحظات اخر امید باعث موفقیتش شد!  آدم فقط باید به خاطر بسپاره! به این زودی ها فراموشش نمی کنم . به شما هم پیشنهاد می کنم فراموشش نکنید!  فراموش نکنید که توی اون لحظه ی آخر اول یه نگاهی به دور و برتون بکنید بعد اگه خواستید دستاتون رو از روی فرمون بردارید!


لينك ثابت | نويسنده | موضوع | تاريخ |